De rolschaatsdisco

De eerste lesweek is voorbij. Ik leer de weg op school steeds beter kennen. Ondertussen weet ik wat ik kan verwachten van het eten in de kantine (meer groenten dan verwacht want er is een ‘salad bar’, verder is alles net een tikkie zoeter of vetter dan thuis). De eerste wasjes zijn gedraaid, de eerste studie-uren in de (fantastisch mooie) bibliotheek zijn gemaakt.

Aan de dollars kan ik maar niet wennen. Daardoor klauter ik bij elke aankoop als een aap door mijn muntgeld. Elk muntje minutieus inspecterend op een inscriptie die de waarde verklapt. Terwijl ik ondertussen ‘I’m so sorry…

Eekhoorns en oreo’s

Ik werd vroeg wakker door de jetlag en heb daardoor veel gezien vandaag.

Om acht uur ‘s ochtends staat er plots een meisje in de kamer. Ze blijkt een ‘roommate’, maar verhuist vandaag terug naar Connecticut. Als ze weg is, verhuis ik mijn spullen van het stapelbed waar ik heb geslapen, naar haar oude (niet stapel-) bed.

Ontbijten doe ik een paar ‘blocks’ verderop, bij Au Bon Pain. Laat de naam je niet verwarren: er is weinig Frans te vinden hier. Veel cheddar, low fat, eggwhites en enorme ‘small coffees’. Ik vraag me af of ik 4,5 maand zonder echte lekkere kaas kan. Toch valt het ontbijt me niet tegen.

Studeren in BOSTON

Ondanks alle spookverhalen over vrijdag de dertiende ben ik vandaag hartstikke veilig aangekomen in Boston. Hier zal ik dit semester studeren aan Fisher College en The Language Company. Op saskiatlam.waarbenjij.nu houd ik een dagboek bij over mijn tijd hier. Die blogs zal ik ook hier posten.

‘s Ochtends vroeg om half 7 reed ik weg naar Schiphol met mama en Niels. We kwamen ruim op tijd aan, wat erg fijn én nodig was voor deze stresskip. Al dagen stond ik straks van de spanning en zenuwen, waarbij mijn omgeving het soms moest ontgelden. Tja, alles voor de American dream.

Zomer op het dakterras

Op het dakterras van mijn favoriete studentenhuis wil de barbecue maar niet branden. Het vlees ligt klaar, de salades staan op tafel en de kruidenboter heeft een optimale smeerbaarheid. In gedachten zie ik mijn vader, die vroeger in de tuin, met een biertje in zijn hand, in de weer was met kolen en briketten (wat dat ook mogen zijn). De kolen lijken er vandaag geen zin in te hebben. Maar waar rook is, is vuur en ik voel mij geroepen deze barbecue te redden.

In een verwoedde poging het vuur flink te laten branden, prop ik kranten tussen de kolen en met flink veel lucifers en wat zippo vloeistof van de mannen, lijkt er schot in de zaak te zitten. Ik voel me net Britt van ‘Echte meisjes in de jungle’ als ik als een halve boeren Rambo

The day after: 5 dodelijke fases

1. Wakker worden – 2. Beseffen dat je leeft – 3. Schade beperken – 4. Orde op zaken stellen – 5. Afronden

Alle clichés van studenten op een rij: we zijn lui en studeren te weinig maar we stappen en drinken veel te veel. Dit heeft een merkwaardig verschijnsel tot gevolg: the day after.
Want na een nacht van drinken en stappen en weer naar huis rollen, volgt de typische uitbrakdag die meestal volgens 5 dodelijke fases verloopt.

1. Wakker worden
Doorgaans wordt je wakker om een uur of 9, je moet heel erg nodig naar de wc.

Tanti – krabbels

Één keer in de zoveel tijd bel ik mijn oma op om te vragen hoe het gaat. Ze is 86 en het digitale tijdperk is haar volkomen vreemd. Laatst vroeg ze nog aan me wat mp3-speler was en hoe je de liedjes er dan in moet stoppen. Aan de telefoon blijkt dat het goed gaat met haar.
Na een tijdje ronden we het gesprek af. Ze zegt: “ik ga zo naar bed, dus ik ga me omkleden. Ja, niet voor de webcam hoor…”

Anekdote geschreven voor een college.

15 seconds of fame

Ik was te zien op het nieuws van Omroep Brabant op 21 januari. Een item over het studentenprotest op het Malieveld in Den Haag.
Mijn 15 seconds of fame zijn te zien vanaf 1:10

Studentenprotest Den Haag

Een klein (foto)verslag over het studentenprotest op het malieveld, en het ingrijpen van de ME bij het Binnenhof

Vandaag was ik in Den Haag om te demonstreren tegen de bezuinigingen in het onderwijs die het kabinet wil invoeren. Het begon met een massaal protest op het Malieveld waarbij ongeveer 15.000 studenten aanwezig waren. Het was druk, gezellig en erg lawaaierig. Gewapend met protestborden, feesthoedjes (staatssecretaris Halbe Zijlstra was immers jarig) en toeters hebben we geschreeuwd, gefloten en gezongen. Johannes Visser gaf op het podium een fantastische speech.

Na afloop liep ik met een paar studiegenoten Den Haag in om een biertje te drinken (het is natuurlijk niet voor niks een studentenprotest). We liepen langs het Binnenhof , en daar stond weer een groep demonstranten. De ME stond op scherp: mensen klommen op balkons en in lantaarnpalen terwijl er geschreeuwd werd: ‘Nee, wij gaan, de crisis niet betalen’. Maar ook kortere leuzen als ‘Oprutte’ en ‘Kutkabinet’ deden het goed.

Professioneel (après-)skiër

Ik houd niet van de winter, en dat is eigenlijk een understatement. Maar toen mijn moeder vroeg of ik mee ging op wintersport, zei ik daar natuurlijk geen nee tegen. Klein detail: ik was nog nooit op wintersport geweest, sterker nog: ik had nog nooit een ski van dichtbij gezien.

Toch zat ik vorige week vol goede moed in de skilift in Kirchberg. Het eerste obstakel had ik toen al genomen: lopen op skischoenen. Ze kunnen tegenwoordig kaarsen maken die niet druipen en steunkousen die zichzelf aantrekken. Maar kunnen ze nou geen betere skischoen bedenken dan die vierkante klompen waarop je gegarandeerd valt? Nee dus.

Boven aan de piste keek ik vertwijfeld naar beneden: 

Demonstratief feestje op het Malieveld

Zoals de meeste van jullie zullen weten wil het kabinet hard gaan bezuinigen op het Hoger Onderwijs. Een onderdeel van de bezuiniging is een ‘boete’ van 3000 euro voor studenten die langer dan een jaar uitlopen op hun bachelor- of masteropleiding. Dat pikken we dus mooi niet! De landelijke studentenbonden hebben daarom vrijdag 21 januari vanaf 13:00 een demonstratie gepland. Verder viert onze geliefde staatssecretaris Halbe Zijlstra (medebedenker van deze ‘fantastische’ plannen) zijn verjaardag. Dat lijkt ons een hele goede reden om hem met duizenden studenten te gaan feliciteren op het Malieveld. En wie weet, beloont hij onze aanwezigheid wel met een cadeautje…